λοωε ↔ Њατε

تو زندگی هر ادمی یه اتفاقایی میفته که ..

از همه چی سیر میشی..

از عشق و عاشقی سیر میشی..!

با خودت میگی: اینا که حرف از معشوق از دست رفتشون میزنن..

حرف از خیانت میزنن..

میگن به اخر خط رسیدیم..

هنوز نمی دونن اخر خط چیه..!

هنوز نمی دونن مشکلاتی هست بدتر از این..

زجر کشیدنایی هستن بدتر از این..

من مزه یه هردو رو چشیدم...

زجر کشیدن میدونی چیه..؟!

تا حالا حسش کردی ؟؟

اره..؟

نه..!

نفهمیدی ..!

نفهمیدی زجر کشیدن ، سوختن ، شکستن چیه..

زجر کشیدن یعنی  تمام زندگیت رو از دست بدی

زجر کشیدن یعنی دیگه اینده ای نداشته باشی

زجر کشیدن یعنی بفهمی دیگه حق زندگی کردن نداری...

زجر کشیدن یعنی ببینی تنها کست تو زندگی جلو چشت اب بشه و تو نتونی کاری براش بکنی..!

زجر کشیدن یعنی بفهمی به اخر خط رسیدی

 باید پیاده بشی باید از همه چی خداحافظی کنی...

زجر کشیدن یعنی بهت بگن مریضی یه مریضی که دیگه خوب شدنی درکار نیست..!

زجر کشیدن یعنی وقتی بفهمی..

بفهمی..

 ایدز داری..

زجر کشیدن یعنی  تنها کس زندگیت  رو بعد از چند وقت ببینی

ببینی چه جوری عوض شد

چه جوری این درده لعنتی عوضش کرد..

زجر کشیدن یعنی چند وقت عمرت رو با کسی زندگی کنی که بفهمی...داره.

میدونی شکستن چیه؟؟

شکستن وقتیه که روبروش بشینی  و اون بهت بگه همه چی تمومه

اون دستات رو بگیره و اشک بریزه

بهت بگه اون مریضیه لعنتی رو داره ...

بعد تو بترسی

و دستت رو بکشی و اون فقط اشک بریزه...

و تو سکوت کنی..

شاید از ترس ..

شایدم از شوکه شدن باشه..

شایدم..

ای خدا...

زجر کشیدن یعنی ترس از  ازمایش دادنو شنیدن جوابش..

زجر کشیدن یعنی ساعت ها

روزها ...

 هفته ها..

یه گوشه بشینی و به یه نقطه خیره بشی اشک بریزی

زجر کشیدن یعنی با خودت کلنجار بری که باهاش بمونی یا پا پس بکشی..

 زجر کشیدن یعنی رفتن و تنها  گذاشتن...

زجر کشیدن یعنی نتونی دردت رو به کسی بگی...

زجر کشیدن یعنی بیان دلداریت بدنو تو فقط با نفرت نگاشون کنی

 و تو دلت بهشون فحش بدی..زودتر شرشون و کم کنن

من رفتم تنهاش گذاشتم..

من باهاش نموندم..

من شکستمش..

من ازش ترسیدم..

من حالا دارم میسوزم..

....پ.ن گاهی اوقات بدبختی رو با تمامه وجود حس میکنم

...پ.ن.پاییز منم داره کم کم تموم میشه وبعد یه خواب راحت برای همیشه...

پ.ن. نمیدونم که میتونم نگاه کنم خالی جا تو

نمیدونم که میتونم فراموش کنم خاطره ها تو

نمیدونم که میتونم زنده باشم به یاد اونی که میخواستم...

پ.ن. سنگت و به سینه زدم با سنگ شکستی دلمو

گفتی ببخشید بچه بودم

نشوندی غم تو دلمو.......

این یعنی زندگی

زندگیه خیلی از ماها اینجوریه

تو این چرخه ی روزگار خیلی اتفاقا میفته

وقتی بچه ایم عشقمون چیزه دیگست

بازی ..

شادی...

هیچ غمی نیست ..

اصن غم معنی نداره..

بعد..

بزرگ که میشیم

عاشق میشیم

 خیلی اتفاقا میفته

خیلی دروغا گفته میشه

که بتونی به عشقت برسی

پیشش بمونی

ولی

خیلی خیانتا انجام میشه

خیلی دلا شیکونده میشه

خیلی اشکا ریخته میشه

یکی میاد

یکی میره

اما

 همیشه یکی برات میمون

یکی که بهش فکر میکنی

یکی که همه ی لحظه های زندگیتو حتی

وقتی بدونی دیگه ماله تو نیست...

پیشت نیست...

با خاطره های اون سپری میکنی

فقط با خاطره هاش

همونی که دوسش داشتی

همونی که آخرشم  تنهات گذاشت..

زندگی یعنی این

گاهی

هیچ امیدی به فردا نداری

بعضی وقتا هم اصن دوست نداری فردا رو ببینی

من خیلی وقتا به اون لحظه به اون روز رسیدم..

که میخواستم بخوابم و دیگه بیدار نشم

ولی شاید امید..

شاید ترس..

شاید..

شاید به امید اینکه

یه روزی..

یه جایی..

بتونم دوباره ببینیش...

زنده موندم...!

پ.ن : تو عشق من بودی و من عروسک

ای بی وفا عشق جدید مبارک